“Beeldhouwen heeft veel verschillende facetten. Als het beeld gegoten is, moet het bijgewerkt worden en daarna nog op kleur worden gemaakt.  Mijn gekleurde patina’s zijn mijn specialiteit geworden, het geeft mijn beelden een levendige uitdrukking. Ik componeer mijn beelden met was. Elk beeld heeft een andere structuur, omdat elke vogel anders is. Tijdens het boetseren ga ik net zo lang door tot ik spanning vind. In de loop der jaren ben ik steeds meer gaan weglaten in mijn beelden. Die openheid past goed bij het karakter van vogels. Ze zijn licht, kunnen elk moment de lucht in vliegen. Mijn vogels doen het ook goed buiten. Het materiaal is er prima geschikt voor, het wordt wat donkerder en doorleefder van het buiten staan. Ik probeer het karakteristieke te treffen”.

Beelden zeggingskracht geven. Soms ingetogen, soms uitbundig. Maar altijd zo dat het de kijker raakt. Want een beeld bestaat pas als het emoties in zich draagt waar ieder deelgenoot van kan worden. Of het nou gaat om passie, vreugde, wilskracht of weemoed – het beeld moet spreken. Tegen de stroom in houdt Peter Adams vast aan de figuratie. Omdat hij vindt dat deze artistieke stroming (‘Realistisch werken wordt op de opleidingen niet meer gegeven.’) niet verloren mag gaan en omdat hij weet dat hier zijn kwaliteiten liggen. Door de figuratie slaagt hij erin om beweging aan te brengen. Je ziet altijd vloeiende lijnen, van onder naar boven, draaiend, diagonaal, steeds weer richtingen die elkaar overnemen. Daardoor komen de beelden, hoe verstild ook, in beweging. Krijgen leven. Krijgen zeggingskracht.